• slide11.jpg
  • slide22.jpg
  • slide33.jpg
  • slide44.jpg
  • slide55.jpg

لینکهای مرتبط

 

 

 

     درباره فضای سبز:
فضای سبز که بخشی از سیمای شهر را تشکیل می دهد بعنوان یکی از پدیده های واقعی و از نخستین مسائلی است که دارای ابعاد زیست محیطی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی بوده و انسان همواره با آن در ارتباط تناتنگ می باشد.
هرچه بیشتر مظاهر زندگی امروز را می بینیم بیشتر به لزوم پیوند هرچه عمیق تر انسان با طبیعت پی میبریم و در می یابیم که شخصیت حقیقی هر فرد در گروه چنین اندیش ای شکل می گیرد.


کیفیت و کمیت فضای سبز در منظرشهری و توسعه روزافزون آن از امور مهم شهر میباشد و مشارکت شهروندان در این فرآیند از عوامل مهم و تعیین کننده است . اگرنگاهی گذرا به رنگ سبزدر فرهنگ عامه و ادبیات این مرز و بوم داشته باشیم در می یابیم که از ایام قدیم سبز کردن سبزه در عید نوروز و آغاز بهار و حلول سال نو خودگویای اشتیاق همیشگی مردم به سبزی و خرمی بوده و حضور ایشان در طبیعت و در کنار آب و درخت نشان از علاقه ایرانیان به فضای سبز دارد . آنچه که امروز سبب گردیده تا فضای سبز در کشورمان در قدر و مرتبه خود اهمیت داده نشود به یقین عدم آموزش صحیح و اطلاع رسانی کافی به مردم است که بازتاب آن کاهش مشارکتهای ایشان در جهت ایجاد و حفظ فضاهای سبز می باشد و در صورتی که مفهوم مشارکت مردمی در ساختار ، شکل گیری، حفظ و توسعه فضای سبز لحاظ نشود با اجتماع هم زیستی قابل قبول و مطلوبی نخواهد داشت. اما هنگامی که سطح زندگی و آموزش عمومی ارتقا پیدا کرد، شهروندان درجهت پیشبرد اهداف زیست محیطی و تولید فضای سبز شهری احساس مسئولیت بیشتری نموده و مشارکت فعال خواهند داشت.

در هنگام استفاده از مصالح در محوطه سازی پارک ها و باغات نیاز به توجه تکنیکی در این خصوص وجود دارد.  امروزه رایج شده و بسیاری از جنبه های زیبا شناختی آنها را نابود ساخته است. زیرا سیمان از نظر ساختار بسیار ناپایدار است، هنگامی که اولین برف می بارد بسیار شاداب و پرطراوت به نظر می رسد اما پس از آن کیفیت خود را از دست می دهد. دومین مساله این است که برف سمبل پاکی و عفت است و این درحالی است که سیمان و بتون معنای وحشت و خشونت را به انسان القا می کند. بنابراین از سیمان و بتون می بایست در مکان هایی از پارک که در معرض دید نیستند مورد استفاده قرار گیرد. در مقابل سنگ نشان دهنده استحکام، وحدت و جاودانگی است. سنگ در بسیاری از ادیان مقدس است. مثلا در دین اسلام سنگ سیاهی که در کعبه زائرین ان را می بوسند و معتقدند که از بهشت آمده و در هنگام نزول از آسمان به رنگ سفید بوده اما در اثر گناهانی که بشر مرتکب شده سیاه شده است